งาน NGO ระดับโลกในไทย มีแค่งานสตรีและเด็ก?
โครงการที่ส่งเข้าประชันในหัวข้อ Ending Global Slavery: Everyday Heroes Leading the Way ของอโชก้า ซึ่งมีประเทศที่ร่วมส่งโครงการกว่า 48 ประเทศ 238 โครงการ ผมพยายามมองหาโครงการจากประเทศไทย ที่ไม่ติดอันดับ 50 โครงการที่น่าสนใจว่าจะส่งอะไรไปบ้าง ส่งเยอะมั้ย
ที่น่าตลกก็คือ ผมหาชื่อประเทศไทยเกือบไม่เจอ! มันไล่ๆ มาฟิลิปปินส์ แล้วกระโดดข้ามไปอเมริกาเลยครับ ฮ่าๆๆ จนต้องไล่ดูอย่างละเอียดอีกครั้งพบว่า ไทยเราส่งโครงการไปตั้ง 2 โครงการ และทั้งสองโครงการนั้นพูดเรื่องเดียวกันคือ เรื่องสตรีและเด็กครับ
โครงการแรกชื่อ Rahab Ministries ส่งเข้าประกวดจากเชียงราย รายละเอียดผมไม่ได้อ่านมากนัก แต่พูดทำนองว่าผู้หญิงกับการค้าบริการทางเพศ อีกโครงการชื่อ Help stop child prostitution จากองค์กร DEPDC ก็พูดทำนองคล้ายๆ กันครับ แต่เน้นที่เด็กผู้หญิง
ขณะเดียวกัน โครงการของหลายๆ ประเทศนั้น (ซึ่งไม่ได้ดูละเอียดอีกแล้ว เพราะเยอะจริงๆ) มีความหลากหลายทางชีวภาพมากๆ ทั้งรูปแบบการนำเสนอของโครงการที่เห็นจากจำนวนโครงการที่ส่งเข้าร่วม หรือมิติการมองปัญหาสังคมที่กว้างกว่า ใหม่กว่า และเด็ดขาดกว่า
โครงการเหล่านั้นอาจไม่ได้เป็นตัวบ่งชี้ถึงปัญหาที่มากมายของประเทศนั้นๆ แต่ผมกำลังมองถึงความใส่ใจต่อปัญหาของกลุ่มคนที่กำลังจะเป็นแรงผลักให้สังคมเดินไปยังทิศทางที่ควรจะเป็น เพราะท้ายที่สุดแล้ว การทำงานภาคสังคมในเชิง “รุก” จะทำให้สังคมขับเคลื่อนไปด้วยความยั่งยืน มากกว่าการขอรับความช่วยเหลือทุกเรื่องจากภาครัฐ ที่มักทำในเชิง “รับ”
เพราะจริงๆ แล้ว มนุษย์เงินเดือนทั้งหลายก็อยู่ในขั้นวิกฤตจำนวนไม่น้อยเลยครับ ฮ่าๆ