รวย-จน ยิ่งถ่าง ชนชั้นกลางๆ ยิ่งถูกบีบ … จริงดิ ??

มีนาคม 29, 2008 at 10:22 am | In life gap, mind gap, work gap |
Tags: , , ,

บทความเรื่องหนึ่ง เขียนถึง จีนที่กำลังเผชิญปัญหาใหญ่  
จากอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ ทั้ง มาก และ เร็ว  

หญิงสาวหลายคน เดินเคาะประตูขายตัว … แลกเงิน ๓๐๐ หยวน    
ในเวลาเดียวกับ ราคาขายบ้านตากอากาศ พุ่งสูงถึง ๒๐ ล้านหยวน
(คูณ ๔.๘ เท่ากับ เงินบาท)  

นักธุรกิจร่ำรวย หยุดกินเนื้อหมูเนื้อไก่ หันไปกินเนื้อกระต่าย
หรือไม่ก็เนื้อแปลกๆ … รวมถึงเนื้อเด็ก … ใช่ ขอรับ เนื้อเด็ก !!!  

ในประเทศบ้าๆ ประเทศเดียวกันนี่ คนหลายล้าน ไม่เคยได้กินเนื้อสัตว์
และอีกหลายล้าน จ่ายเงินซื้อเนื้อสัตว์ ได้อย่างมาก ไม่เกิน ๑๐๐ หยวน
ตั้งแต่เกิด จน … ไปเกิดใหม่  

อีกบทความหนึ่ง เขียนว่า ชนชั้นกลางทั่วโลก
กำลังถูกบีบ
จากความห่างระหว่างชั้น … คนจน กับ คนรวย   

(๑)

เพราะ เขาไม่รู้ … ไม่รู้จริงๆ หรือว่า …
รายรับ ที่เพิ่มขึ้นทุกปีๆ นั่น ไม่มีความหมายอันใด
เมื่อหลังหัก รายจ่าย ต่างๆ แล้ว … รายเหลือ ไม่มี  

และ สโลแกนของ รายจ่าย คือ  
“รายจ่าย เมื่อขึ้นไปแล้ว … Man! ไม่เคยลง”   

(๒)

คนรวยยิ่งรวย คนจนยิ่งจน … คนชั้นกลาง จะยิ่งอะไร?
งานวิจัยพบว่า คนชั้นกลาง ยิ่งเปรียบเทียบ !!!  

เปรียบเทียบ อันดับหนึ่ง คือ เรื่องเงิน (รายรับ)
อันดับต่อมา คือ เรื่องตำแหน่งหน้าที่การงาน
ยิ่งเปรียบเทียบ ยิ่ง “อยาก” … ยิ่งบ้า  

จะหมายถึง บรรดาเครื่องแสดงฐานะทางสังคม ก็เป็นอย่างนั้น  
บ้านใหม่ต้องใหญ่ รถคันต่อไปต้องเท่  
วงเงินในบัตรเครดิต ต้องเพิ่ม … เหมือนเงา-ผีร้าย  
 

งานวิจัยดังกล่าว ทำขึ้นที่ สหรัฐฯ มีคนที่นั่น เป็นฐานข้อมูล  
ประเทศที่บอกใครๆ ว่า ก้าวหน้า ยิ่งใหญ่ … และ เป็นผู้นำ  

อย่างนี้ต้องบอกว่า มีเงินอย่างเดียว ก็ทำอย่างทั่นไม่ได้
… ต้องโง่ด้วย 
 

(๓)

คนชั้นกลาง อย่างเรา ไม่รู้จริงๆ หรือว่า
แม้ความรวย แม้ไม่ใช่ปีศาจ แต่ก็ไม่ได้กลาย พระเจ้า  
ดลบันดาลได้แต่ ความสะดวกสบาย เป็นกาย เป็นกายา  

ความสุข ความสำเร็จ เป็นเรื่องข้างใน มีเงินเท่าไร ก็ซื้อไม่ได้
อีกอย่าง ความสุขเป็นเรื่องง่ายๆ เห็นได้ หาได้ รอบๆ ตัว  

เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ในใจเล็กๆ ของเรา นั่นไง
เริ่มได้เอง ไม่ต้องขอ ไม่ต้องรอ ไม่ต้องง้อ และเปรียบเทียบกับใคร   
 

Middle class อย่างเรา … ไม่รู้จริงๆ หรือ ?  

khun_aut  
Edited: 30/3/08

 
Shape of My Heart …
Song by : Gordon Matthew Thomas Sumner - Sting  
http://en.wikipedia.org/wiki/Sting 

Inspired by http://www.nidambe11.net/ekonomiz/2008q1/2008march20p10.htm

6 ความคิดเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. แถมครับ แถมฟรี !

    “Shape Of My Heart”

    He deals the cards as a meditation
    And those he plays never suspect
    He doesn’t play for the money he wins
    He doesn’t play for the respect
    He deals the cards to find the answer
    The sacred geometry of chance
    The hidden law of probable outcome
    The numbers lead a dance

    * I know that the spades are the swords of a soldier
    I know that the clubs are weapons of war
    I know that diamonds mean money for this art
    But that’s not the shape of my heart

    He may play the jack of diamonds
    He may lay the queen of spades
    He may conceal a king in his hand
    While the memory of it fades

    And if I told you that I loved you
    You’d maybe think there’s something wrong
    I’m not a man of too many faces
    The mask I wear is one
    Those who speak know nothing
    And find out to their cost
    Like those who curse their luck in too many places
    And those who fear are lost

    (*)

    ความเห็น โดย khun_aut — มีนาคม 29, 2008 #

  2. อา…ท่าขุนอรรถเจ้าคะ
    เขาคงกลัวของแถม เลยไม่มีใครเข้ามาตอบเลยกระมังเจ้าคะ

    if I told you that I loved you
    You’d maybe think there’s something long!

    long but wrong :D

    ความเห็น โดย แม่เพลง — มีนาคม 29, 2008 #

  3. “รายจ่าย เมื่อขึ้นไปแล้ว … Man! ไม่เคยลง”
    เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ

    สมัยวัยรุ่น ผมเริ่มฟัง Sting เป็นครั้งแรก รู้สึกว่าฟังยาก…แต่พอฟังไปเรื่อยๆก็ชอบ เป็นนักร้องโปรดเหมือนกันครับ

    ความเห็น โดย lek — มีนาคม 30, 2008 #

  4. คงต้องทำใจครับ เพราะมันเป็นแบบนี้ไปทั่วโลกแหละครับ แม้แต่เมืองมะกัน ลองดูตามซอกหลืบของนิวยอร์คหรือชิคาโกสิครับ OMG!

    ความเห็น โดย crazyjung — มีนาคม 30, 2008 #

  5. ชนชั้นกลางรู้ทุกอย่างอ่ะพี่.. แต่งง
    ขอเรียกว่าชนชั้นงง ละกัน
    แบบว่ากรูจะรวยก็ไม่ได้ จนก็ไม่เอา.. หุหุ..

    ความเห็น โดย sakont in pai — มีนาคม 31, 2008 #

  6. เชิญไล่รวยกันไป
    ส่วนผู้น้อยนั้น
    ได้แต่กระดิกขานั่งมอง(อยู่ใกล้ ๆ)

    -จนด้วยเต็มใจ-

    ความเห็น โดย ร้านกล้วยปั่นก้นซอย™ — มีนาคม 31, 2008 #

เขียนความคิดเห็นของคุณ

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.