Monkey : Animal will do … มันเป็น สัตว์-จะ-ทำ ! « Let’s talk about the Culture . . . . . Gap!

Monkey : Animal will do … มันเป็น สัตว์-จะ-ทำ !

(Lastest edited : 30 Jul 08, 3.30 p.m.)

ไม่ได้หายไปไหนครับ

ยังวนเวียนอยู่ในเมืองไทยนี่ล่ะ … ศาล(เจ้า)ยังไม่อนุญาตให้ออกนอกประเทศ !

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมใช้เวลา 2 คืน ที่เมืองกาญจน์

เรียนรู้ “กลไกเคมีของชีวิต” … สรุปความได้ว่า

หลายแสนปีที่ผ่านมา ทันทีที่ลิงตัวหนึ่ง เริ่มหยิบหอยจับปูริมน้ำมากินได้

ไขมันดี นามว่า “โอเมก้า-3*” ทำให้ สมองส่วนหน้าของมันมี “พัฒนาการ”

นับวัน … ลิงฝูงนั้น ยิ่งแตกต่างจากสัตว์อื่น

มันเขียนหนังสือได้ อ่านได้ และ มันเริ่ม “คิดได้”

พวกมันขยายเผ่าพันธุ์ และอยู่กันได้เรื่อยมา จนเมื่อไม่ถึงร้อยปีที่ผ่านมานี้

มันเริ่มปฏิเสธวิถีการกินเพื่ออยู่ หันไปนิยม “อยู่เพื่อกิน”

จาก เกษตรกรรมทำกิน ค่อยๆ แปลงร่างเป็น เกษตรกรรมทำขาย

ระบบ กะ-เศษ-อุต-ส่าห์-หา-กรรม ได้รับการตอบรับจากลิงฝูงใหญ่ อย่างกว้างขวาง

สารอาหาร 2 อย่าง ถูกผลักผ่านระบบการตลาด เข้าปากประชากรลิง มากขึ้น

… แป้งขัดขาว และ น้ำมันพืช

ไม่น่าเชื่อว่า “กินข้าวขาว” เป็นเครื่องแสดงความศิวิไลซ์อย่างหนึ่ง – ลิงอีโก้ !

ลิงฝูงใหญ่ เริ่มทยอยตายจากสารอาหาร 2 อย่างที่ว่า

“อะไรมากเกินไป ไม่ดีทั้งนั้น”

หมอลิง(จากยุโรป) ให้สัมภาษณ์ในรายการทีวี ที่สนับสนุนโดยบริษัทยา

“วิทยาการด้านการแพทย์ของเรา สามารถทำให้ลิงมีอายุยาวนานขึ้น

จากเดิม 65 ปี ในศตวรรษก่อน เป็น 77 ปี ในเวลานี้”

มีลิงเพียงไม่กี่ตัว พยายามแถลงข่าวค้าน

“อายุเฉลี่ยที่แลดูสั้นในอดีตนั้น การตายแทบทั้งหมดเกิดเพราะเชื้อโรค ไม่ใช่อาหาร”

… มีลิงเพียงไม่กี่ตัวนั่งฟังแถลงการณ์

เส้นกราฟอัตราตายของฝูงลิง พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

มันเป็นไปในระนาบเดียวกับ หุ้นของบริษัทยา และ โรงพยาบาล

ผลของการกินข้าวขาวในปริมาณมากๆ

ทำให้น้ำตาลในเลือดจะถีบตัวสูงขึ้น ดึงเอาอินซูลินจากตับอ่อนมารับตัวไป

น้ำตาลหมด ลิงเริ่มหิว และมีอาการหงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว

(สัปดาห์ก่อน ลิงหลายตัว ใช้ตะบองตีหัวเพื่อนที่คิดไม่เหมือนพวกมัน)

เพื่อแก้หิว และลดอาการหน้ามืด (จากการขาดน้ำตาล) … ลิงควานหาของกิน

และ กลับพบว่า แป้งทอด และ ของหวาน ช่วยพวกมันออกจาก ภาวะเสมือนตาย ได้

ยิ่ง”กินหวาน” ยิ่ง”กินมัน”

… หลอดเลือด หัวใจ ตับแข็ง ตับอ่อน ไต แย่งกันทำงานจนชีวิตลิงเสียศูนย์

ยิ่ง”กินหวาน” ยิ่ง”กินมัน”

… ฮอร์โมนตัวดีลดลง ส่งผลให้ “เซลล์ตำรวจ” เฉื่อยชา ทำงานน้อย ไม่เข้มแข็ง

ยิ่ง”กินหวาน” ยิ่ง”กินมัน”

… ในขณะที่ฮอร์โมนตัวร้ายเพิ่มขึ้น … ส่งสัญญาณเร่งสร้าง “เซลล์ดื้อด้าน” จำนวนมาก

แต่ “จะเป็นห่วงกันไปใย” … ลิงนักวิชาการบอกผ่านสื่อ

“เรามียาเพิ่มฮอร์โมน ยาต่อต้านเซลล์ดื้อ … ถ้าดื้อมาก เรามียาฉีดฆ่ามัน”

+++++

ความจริง มีลิงไม่กี่ร้อยตัว จากลิงนับพันล้านในป่าใหญ่ เป็นผู้กำหนดโลก

… เป็นผู้กำหนดโรค

หงุดหงิดง่าย กลายเป็นโรค

สมาธิสั้น กลายเป็นโรค

ชรา … ก็กลายเป็นโรค

โชคดีนะเพื่อนลิง

ขุนเจี๊ยก !

6 ความคิดเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

อ่านบทความวันนี้ แล้ว ต้อง ถอนหายใจ

ความเห็น โดย PatSonic|Com — กรกฎาคม 30, 2008 #
อ่านแล้ว ให้รู้(เท่า)ทัน … ไม่นิ่งนอน ไม่ต้องถอนใจ

: )

ความเห็น โดย khun_aut — กรกฎาคม 30, 2008 #
Nice krub. This post is all about scientific reasons. Laziness and convenience of human are very similar.

ความเห็น โดย lek — กรกฎาคม 30, 2008 #
ไปพักผ่อนหรือขอรับ เป็นยังไง หวังว่าท่านคงสุขกายและใจนะครับผม

ข้าวขาวหรือ เรื่องข้าวนี่มันสะท้อนถึงศักดินาและชนชั้นในอดีตกาลเลยนะครับ นี่อ่านจากมติชนฯ สุจิตต์ วงษ์เทศ

เมื่อก่อนเรากินข้าวเหนียว ข้าวสวยมาทีหลัง (สำหรับชนชั้นสูงบางกลุ่ม) เพราะว่า มันสวยไงขอรับ ขาวด้วย ปัจจุบันคนหันมาเห็นความสำคัญของข้าวซ้อมมือ ข้าวกล้อง และพวกธัญพืชมากขึ้น ผมเองก็หันมากินข้าวกล้อง ขนมปังโฮลวีท น้ำตาลทรายไม่ขาว

ไม่อินเทรนครับ เพียงแต่เห็นดีเห็นงามกับผลประโยชน์

แต่อย่างหนึ่งยังชอบขาวๆ ครับ ฮา แต่ไม่รุงเกียจกับสีครงข้าม เรื่องของรสนิยมล้วนๆ

ด้วยมิตรภาพครับ

ความเห็น โดย จิตติ — กรกฎาคม 30, 2008 #
กินหวาน กินมัน มันดี
ไม่หวาน ไม่มัน ก็มันได้ ท้าทาย สำหรับยอดลิง

ลิงยังดีที่เลือกได้

ความเห็น โดย นิรนาม — กรกฎาคม 31, 2008 #
ทั่นจิต
ข้าวกล้อง โฮลวีท ต่างสังกัดหมวดคาร์โบไฮเดรตครือกัน
มันแปลงร่างเป็นแป้งและนำ้ตาลได้ หลังเข้าสู่ร่างกาย
ดีหน่อยตรงที่ มี “วิทบี” มาช่วยเบิร์น รบกวนอินซูลินน้อยลง
… และ ได้”วิทบี” มาทำประโยชน์ด้านอื่น ด้วย

ระวัง “ปริมาณ” ด้วยขอรับ
มากน้อย มีสิ่งชี้วัดง่ายๆ 2 อย่าง
น้ำหนักตัว หนึ่ง และ กลูโคส รู้เมื่อเจาะเลือดตรวจ สอง

สุขภาพดีสวัสดิ์ขะรับ

… คุณ lek
จริงด้วย เลซี่แนส นี่ ตัวการสำคัญของสรรพโรค แท้เทียว

: )

ความเห็น โดย khun_aut — กรกฎาคม 31, 2008 #