UP2GU.NET

ความรู้สึกที่คิดว่าการนั่งรถเมล์ไป - กลับบ้านเองคนเดียวเป็นเรื่องที่ “เทพ” มากๆ เกิดขึ้นเมื่อตอนป.3 ครับ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครคือคนแรกในรุ่นผมที่ทำแบบนั้น แต่ผมก็ได้มีโอกาสนั่งรถเมล์ไปเรียนหนังสือแบบจริงจังก็ตอน ป.4 เป็นต้นมา แม้กระทั่งมียานพาหนะเป็นของตัวเองแล้ว (มอเตอร์ไซค์) แต่ก็ไม่ขัดข้องกับการนั่งรถเมล์แต่อย่างใดครับ

ขณะเดียวกัน การนั่งรถไฟหวานเย็นกลับบ้านเองก็น่าจะเริ่มต้นซักช่วง ป.5 มันเป็นความรู้สึกชิลๆ บอกไม่ถูก เมื่อรถไฟค่อยๆ เลาะหลังตึกที่คุ้นตาในเมือง ก่อนที่จะวิ่งผ่านทุ่งหญ้าทุ่งนาแถวบ้านผม คนก็ไม่เยอะ ราคาถูก และใช้เวลาเดินทางไม่นานนัก

แม่บอกว่า ค่ารถไฟไม่เคยขึ้นมาเป็นเวลา 20 กว่าปีแล้ว แม่ขึ้นรถไฟจากสถานีบ้านทับช้างไปถึงหัวตะเข้ ประมาณ 3-4 สถานี เสียค่าใช้จ่าย 3 บาทมาตลอดโดยไม่เคยขึ้นราคาซักครั้งจนกระทั่งปัจจุบัน

นโยบายของทั่นหมักนั้นดูง่ายดายสไตล์ประชานิยม แต่ไม่ลึกซึ้งในเชิงพฤติกรรมเท่าที่ควร เมื่อการลดค่าขนส่งมวลชนที่ขนคนจำนวนมากเข้าเมืองให้เหลือแค่ 0 บาทนั้น ก็ควรจะใช้โอกาสนี้ในการส่งเสริมให้คนเมืองหันมาใช้ขนส่งมวลชนแทน เพื่อการลดค่าครองชีพอย่างแท้จริง

กลุ่มคนขึ้นขนส่งมวลชนราคาถูกเหล่านี้มีสามกลุ่มหลัก กลุ่มแรกคือ ขึ้นเป็นประจำอยู่แล้ว, ขึ้นบ้างประปราย และไม่ค่อยขึ้น คนที่ได้ผลดีจากมาตรการนี้คือคนสองกลุ่มแรก นอกจากลดค่าใช้จ่ายในการเดินทางแต่ละวันแล้ว ยังช่วยลดเวลาในการเดินทางให้น้อยลง เพราะไม่ว่ารถเมล์สายไหนก็ฟรี จึึงมีทางเลือกให้ขึ้นสายนั้น ต่อสายนี้ได้อย่างสะดวกขึ้น

กลุ่มที่ขึ้นประปรายก็ไม่ลังเลใจที่จะใช้บริการ เพราะเอาเข้าจริงแล้ว จำนวนรถเมล์ที่วิ่งก็ไม่ได้น้อยหรือขาดช่วงแต่อย่างใด และที่สำคัญคือ เป็นการตัดกำลังเหล่าแก๊งซิ่งมินิบัส และรถร่วมเหียกๆ ที่ชอบจอดแช่ป้ายให้เพ่นไวขึ้น

แต่กลุ่มที่สร้างปัญหาให้กับการจราจร ก็คือกลุ่มที่ไม่ค่อยได้ขึ้น หรือไม่ขึ้นเลย มาตรการลดภาษีน้ำมันทำให้คนเอารถออกมาขับมากขึ้น แม้ว่ารถเมล์ฟรีจะทำให้มีผู้ใช้งานเพิ่มขึ้น 10% แต่อย่าลืมว่าจำนวนนั้นเพิ่มขึ้นมาจากคนที่หนีรถร่วมมาค่อนข้างเยอะ

สุดท้ายแล้วนโยบายไม่ว่าจะเป็นขนส่งมวลชนฟรี หรือน้ำมันที่ราคาถูกลง ล้วนแล้วแต่มองในเชิงกระตุ้นเศรษฐกิจ ป้องกันเงินเฟ้อสองหลัก แต่เรื่องของนโยบายขนส่งมวลชน รวมถึงด้านสิ่งแวดล้อมและจิตสำนึกเพื่อส่วนรวมนั้น ก็ยังถูกหมางเมิงกันต่อไปในรัฐบาลชุดนี้…

และคาดว่าคงอีกหลายชุดในภายภาคหน้า