1. องค์กรการค้าโลกและองค์กรอื่นๆ ควรหามาตรการบีบบังคับให้ประเทศต่างๆ ดำเนินนโยบายการค้าแบบที่มีเป็นธรรม และสร้างความสมดุลเพิ่มขึ้น
2. รัฐบาลของประเทศร่ำรวย IMF และธนาคารโลก ควรขจะยกหนี้ให้กับลูกหนี้กลุ่มประเทศที่ยากจนที่สุด …
3. ควรจะมีการจัดระเบียบการเงินของโลกใหม่ ให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงของปริมาณของโลกในปัจจุบัน
4. ปกป้องสิทธิของแรงงานในทุกประเทศ
5. กำหนดมาตรการขั้นต่ำทางสังคม และทางสิ่งแวดล้อมในกติการการค้าของโลก เพื่อผลักดันรัฐบาลในประเทศกำลังพัฒนาให้ปรับปรุงนโยบายการพัฒนาของตน….
6. หาทางควบคุมบรรษัทข้ามชาติระดับโลก
7. สร้างเศรษฐกิจโลกที่มีระบบนิเวศที่ยั่งยืน
อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมที่สมบูรณ์ได้จาก
วิทยากร เชียงกูล
อนาคตเศรษฐกิจโลกและทางออกของไทย. - กรุงเทพฯ
สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์, 2550
176 หน้า
ISBN 978-974-13-0621-3
ดร.มหาธีร์ โมฮัมเหม็ด อดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย เคยวิพากษ์วิจารณ์การจัดการของ WTO ที่พยายามสร้างการค้าเสรีว่า ที่จริงแล้ว โลก(โดยเฉพาะประเทศกำลังพัฒนา)ไม่ได้ต้องการการค้าเสรี หากแต่ต้องการการค้าที่เป็นธรรม
การค้าเสรีย่อมเกิดการเอาเปรียบกันขึ้นได้ ประเทศใหญ่ที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ มีอิทธิพลในองค์กรระหว่างประเทศมากกว่า ย่อมเอาเปรียบประเทศที่เล็กกว่าได้
แต่การค้าที่เป็นธรรมนั้น ย่อมดีกว่า เป็นธรรมคือไม่เอาเปรียบกัน
ผมจำได้ว่า ท่าน ดร.มหาธีร์ พูดไว้เมื่อครั้งประชุม WTO ที่เมืองโดฮา ประเทศเม็กซิโก เมื่อหลายปีแล้ว สมัยที่ ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ เป็น ผอ.WTO
7 ประการดังกล่าวของ อ.วิทยากร เชียงกูลนั้น ผมว่าน่าจะเข้ากันได้กับสิ่งที่อดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซียได้เรียกร้องไว้
คงต้องหาหนังสือของอาจารย์เล่มนี้มาอ่านซะแล้ว